بی نشان

قتل عام شیعیان یمن و سکوت ما/ کجاست آن همه ادعاهای شیعه گری

bineshan1982 — Fri, 06 Nov 2009 16:09:27 GMT

مدتی است که اخبار و وب سایت ها به طور جسته گریخته هر از گاهی مطالبی پیرامون قتل عام شیعیان یمن مطرح می کنند. شیعیانی که در جنوب عربستان و شمال یمن زندگی می کنند، شیعیان نازنینی که توسط وهابیون یهودی مسلک - این فرقه حرمزاده تولید انگلیس – به شهادت می رسند و روستاهایی که با خاک یکسان می شوند.
آنگاه ما شیعیان ساکت نشسته ایم و دم بر نمی آوریم و دولت ما که نه اعتراضی به عربستان و نه به حکومت یمن می کند...
و ما به اصطلاح شیعه هایی که به روزمرگی افتاده ایم و فراموش کرده ایم حرفهای امیرمومنان علی(ع) را که فرمودند : اگر در بلاد اسلامی خلخال از پای زن یهودی به درآورند جا دارد که آدمی از غصه دق کند و بمیرد..
چرا ساکت نشسته ایم ؟ مگر نشنیده ایم که اگر فردی در هر جای علم ندای یا ایها المسلمین سر دهد و به یاریش نشتابیم مسلمان نیستیم.... پس چرا در برابر این شیعه کشی ساکت نشسته ایم... نه حرفی نه صدای و نه حتی قلمی نمی زنیم....
وای بر ما ...
به راستی فردا در پیشگاه خداوند متعال چه خواهیم گفت؟

وهابیت فرقه ساخته شده توسط انگلیس ملعون

و طرفدارانش که همچون گرگهایی در لباس میش هستند

و دست به قتل عام شیعیان یمن می زنند

نقشه حرم امام حسین(ع) و توضیحات جغرافیایی حرم

bineshan1982 — Mon, 02 Nov 2009 14:09:18 GMT

حرم امام حسین (ع) در بخش مرکزی شهر کربلا و در موقعیت جغرافیایی 32°36'59"N ، 44° 1'56.00"E قرار دارد ، مساحت حرم تقریبا 13000 متر مربع و مساحت آن 500 متر می باشد .
حرم دارای 10 درب می باشد که اولین آنها که جنوبی ترین آنها می باشد باب القبله بوده و بقیه آنها به صورت پادساعتگرد به نام های باب الرجا، باب قاضی الحاجات، باب الشهداء و.... و آخرین آنها باب الزینبیه(س) می باشد که رو به تل زینبیه باز می شود.

در داخل حرم علاوه بر مزار عرفانی امام حسین(ع) ، مزار حضرت علی اکبر(ع) در پایین پای امام حسین(ع) و حضرت علی اصغر (ع) در آغوش امام و در داخل ضریح می باشد(علت 6 گوشه شدن ضریح همین قرار گیری مزار علی اکبر(ع) در زیر پای امام می باشد)
شهدای کربلا در پایین پای حضرت علی اکبر(ع) ، حبیب بن مظاهر در ضلع جنوبی حرم و قتلگاه در جنوب غربی حرم و مزار ابراهیم مجاب در شمال غربی حرم می باشند.

کربلای معلی- حرم امام حسین(ع)

اما چه بگویم که این حتی بخش کوچکی از مطلب است ، اصل صفای آنجاست قطعه ای در زمین برتر از بهشت
در اینجاحال و هوایی دیگر داری در این بهشت، گاه گریه می کنی و گاه بغض گلویت را می گیرد ، گاه سجده شکر می کنی، گاه دست به دعا بر می داری آخر اینجا زیر قبه همه دعاها مستجاب است ، اما همه آرزوهایت را فراموش می کنی و فقط برای ظهور منتقم خون حسین (ع) دعا می کنی...
چه بگویم که نتوان گفت.......

نقشه حرم امام حسین(ع)

جهت دریافت نقشه با کیفیت بالا به ادامه مطلب مراجعه فرمایید...

نقشه کربلا - هدیه ویژه بنده به عاشقان حرم حسینی(ع)

bineshan1982 — Fri, 23 Oct 2009 09:13:18 GMT

با سلام بر تمامی عاشقان اباعبدالله الحسین(ع)

در این چند روز بارها دیدم که خیلی ها به جستجوی نقشه کربلا به وبلاگ بنده مراجعه کرده اند بنده هم تصمیم گرفتم نقشه ای که توسط حقیر طراحی شده است بر روی وبلاگ بگذارم.

البته هر گونه استفاده از نقشه به صورت چاپ، توزیع و تکثیر منوط به اجازه از اینجانب است ولی استفاده شخصی در حد یکی دو نفر مانعی ندارد.

نقشه کربلا (خریطة من کربلاءالمقدسه- Karbala map)

دوستان عزیز می توانند جهت دریافت نقشه با کیفیت بالا به ادامه مطلب مراجعه فرمایند

از علی (علیه السلام) تا علی(علیه السلام) ؛ وقتی که خدا دوبله به آدم حال می دهد...

bineshan1982 — Wed, 21 Oct 2009 21:42:18 GMT

می خواستم صبح جمعه از نجف راهی مهران شوم تا به ایران بیایم اما بیماری ام در این روز آخر و ضعف شدید جسمی مانع از اتمام کار شد و از طرفی هم دوستان نگذاشتند پنجشنبه کار کنم و دستور فرمودند تا یک روز بیشتر بمانم (البته به خاطر وضعیت خودم) و گفتند شاید جور شد با پرواز برگردی ایران - البته چون ظرفیت هواپیمای ایرانی تکمیل بود احتمالش ضعیف بود- و اگر هم نشد مستقیم می روی مهران، ما هم یک روز بیشتر مهمان امیرالمومنین شدیم.
جمعه شب تا سحر مهمان حرم بودم حتی خادمها هم مهربانتر شده بودند و اجازه دادند دوربین را تا ورودی صحن هم ببرم، تا بعد از نماز صبح هم در حرم ماندم و بعد رفتم تا ساک سفرم را ببندم.
صبح دوباره به حرم برگشتم اما با شوق، لحظه وداع با حرم امیرالمومنین(علیه السلام) بود ، اما این بار چندان پکر نبودم و ته دلم پر از امید بود ...

نجف - ساعت 3 نیمه شب حرم امام علی(علیه السلام) ابالحسن

ساعت 9:00 - امین الله را که خواندم از حرم امام علی(علیه السلام) زدم بیرون و از باب الرضا خارج شدم، با دوستان خداحافظی کردم و عازم فرودگاه شدم، در فرودگاه همه چیز هماهنگ شد و یکی از خانواده ها راضی شدند فرزند کوچکشان را در کنار خودشان جا بدهند و بنده به جای آن بنشینم.....
ساعت 11:30- هواپیما از آسمان نجف بلند شد........
ساعت 13:50- از پنجره هواپیما که به بیرون نگاه می کردی ، حرم امام علی بن موسی الرضا(علیه السلام) مثل نگینی در دل شهر مشهد می درخشید..
ساعت 15- داخل حرم امام رضا(علیه السلام) بودم و داشتم امین الله می خواندم ........
........... و اشک عاجز بود از شکر این همه رحمت الهی

مشهد ساعت 3 بعد از ظهر - حرم امام رضا (علیه السلام)ابالحسن

دوباره مهمان امیرالمومنین(علیه السلام) - بازگشت به آغوش پدر

bineshan1982 — Mon, 12 Oct 2009 17:32:18 GMT

بعد از اتمام کارهایم در کربلا و کاظمین و سامرا دوباره به نجف بازگشتم، شهری که هرگز در آن احساس غریبی نمی کنی...
بزرگترین ویژگی شهر و نجف و بویژه محدوده اطراف حرم و بالاخص داخل حرم امام علی(ع) این است که آدم اصلا در این جا احساس غربت نمی کند، آدم اینجا بسیار سبک و راحت است مانند منزل پدری

نجف - حرم امام علی(ع)- ایوان طلا - ضریح امام

آدم احساس می کند در نجف در امنیت کامل است، و مانند کودکی می ماند که در آغوش پدر درشت هیکل و قوی خود قرار دارد ، پدری پور زور که تو را از گزند همه دشمنان حفظ می کند ، اینجا احساس می کنی فقط تو هستی و امیرالمومنین علی (ع) و این پدر تو را در آغوش گرفته و به سینه خود چسبانده است. چه بگویم...
نمی دانم در تمامی این زیارتگاه ها که رفته ام ، هیچ جا این حس را به این شدت نداشته ام در همه حرم ها احساس آرامش و انس و الفت داشته ام ، اما نجف یک چیز دیگر است.
اینجا اوج عشقبازی است مخصوصا نیمه های شب اطراف ضریح خلوت است، خلوت خلوت و تو می توانی به تنهایی بابایت را در آغوش بگیری*(به یاد آن حدیث پیامبر که فرمودند: من و علی پدران این امت هستیم) می افتی
وای که اینجا چقدر باصفاست.
جایتان خالی سحر 17 رمضان بود، ساعت 2 نیمه شب بود که رفتم حرم، حرم خلوت بود وبعد از ما مسیر را برای دقایقی شروع به شستن محدوده ضریح و اطرافش کردند ما هم جایتان خالی هم شروع به شستن حرم کردیم و هم سحر مهمان سفره امیرالمومنین
چه بگویم ، که گفتن نمی تواند هیچ چیزی را بیان کند باید بیایی و ببینی صحن و ایوان و حرم را...
به قول مداح جانباز عباس احسنی ؛ ایوان نجف عجب صفایی دارد.

سلامی دوباره به کربلا و خداحافظی با آن

bineshan1982 — Tue, 06 Oct 2009 13:41:18 GMT

بعد از زیارت قبور ائمه مظلوم سامراء و سرداب مقدس، همراه با یک کاروان به طرف مزار سید محمد(فرزند امام هادی(ع) ) به راه افتادیم و بعد از زیارت ایشان از شهر بغداد و نزدیکی کاظمین گذشته و به شهر مسیب مدفن طفلان مسلم رسیدیم.
نماز مغرب و عشاء را در کنار مزار شریف این دو آقازاده اقامه کرده و به طرف کربلا به راه افتادیم، نمی دانم چه حکمتی دارد کربلاء، هر وقت که به سمت این شهر حرکت می کنی اوضاعت پاک به هم می ریزد.
آخر اتوبوس نشسته بودیم، زیر لب شروع کردم به زمزمه کردن چندین قطعه مداحی و بعد آغاز عاشورا، در حال و هوای خودم بودم که دیدم ساکنان اتوبوس همه گفتند: آقا بلند بخوان ما هم بشنویم.
گفتم : آخه صدای من خوب نیست ، داشتم برای خودم می خواندم.
که در نهایت تسلیم شدم، مقداری که خواندم مداح کاروان هم به من ملحق شد و در نهایت عاشورای خوبی شد.
در ورودی کربلا پاک به هم ریختم، روزی من داشت تمام می شد.
آن شب و فردایش مثل مجنونی که می خواهد از محبوبش جدا شود، دور حرم می چرخیدم و گاه می گریستم، گاه می خندیدم و گاه بر سینه می زدم.
قرار بود ظهر راهی نجف شوم تا در آخر از این شهر راهی ایران شوم اما سفرم را نیمروز به عقب انداختم و تا اذان صبح فردا در کربلا ماندم ساعاتی که دیوانه وار فاصله بین دو حرم را با چشمانی اشبکبار می پیمودم و فقط التماس امام حسین(ع) می کردم که دوباره حقیر را بطلبد ، چقدر سخت است جدایی از آنها که دوستشان داری.......
سری هم به حرم حضرت عباس(ع) زدم و آخرین عکس هایم را نیز از حرم گرفتم.... و صبح بعد از نماز صبح در حرم امام حسین(ع) با چشمانی اشکبار و قلبی پر امید راهی نجف شدم تا ان شاالله در آینده ای نزدیک دوباره توفیق حضور یابم.....

حرم حضرت عباس(ع) - آخرین عکس من در کربلا

جهت مشاهده تصویر فوق در کیفیت عالی به ادامه مطلب مراجعه فرمایید

سامرا، جایی که بغض آدمی می شکند.....

bineshan1982 — Sat, 03 Oct 2009 08:18:18 GMT

6 سال بود که سامراء نرفته بودم و در دو سفر قبلی یا تا ورودی شهر رفته و برگشت خورده بودیم و یا اصلا اجازه حرکت به سامرا به ما داده نشده بود.
بالاخره این بار بعد از 6 سال به سامرا رفتم ، اما چیزی که دلم را به درد آورد دیدن حرم تخریب شده سامرا بود ، اگرچه حرم بازسازی شده بود اما برای من که هنوز تصویر اولین سفرم به سامرا در ذهنم بود بسیار دردآور بود، بزرگترین گنبد طلای عالم و یکی از زیباترین ایوان ها ، حالا به طور جدی آسیب دیده بود و به جای ضریح زیبای شش گوشه حالا چند تخته چوبی که به هم وصل شده و روی آن را با پارچه پوشانده بودند ؛ دور قبر بود.

سامرا- مزار امام هادی(ع) و امام حسن عسگری(ع)

وای که چقدر دردآور بود این مظلومیت، مظلومیت سامرا آدمی را به یاد بقیع می انداخت، مزار بزرگترین عزیزان رسول اکرم(ص) و نور چشمان شیعیان ؛ در شهری قرار داشت که عاشق قاتل فاطمه(س) بودند، در شهری که علی(ع) و اولادش را انکار می کردند و به یاری معاویه ملعون پست فطرت و سلف ناپاکش رفته بودند، وای که چقدر اینجا دلگیر است...........
به خاطر عدم امنیت تنها نیم ساعت به ما اجازه زیارت دادند وای ، ای کاش می مردم و غربت سرورانم را نمی دیدم......

عیدی ویژه در کاظمین - نیم ساعت طلایی ....

bineshan1982 — Mon, 28 Sep 2009 21:33:18 GMT

روز دوشنبه ۳۰ شهرویر بعد از نوشتن پست قبلی رفتم هتل که متاسفانه بعد از خوردن غذا مسموم شدم و حالم بسیار بد.

بیماری و خستگی سبب شده بود که قدری سرد شوم و دیگر حال کار کردن نداشته باشم، از امام جواد(ع) و امام کاظم(ع) خواستم عنایتی کنند تا دوباره روحیه بگیرم.

ساعت ۲۰:۳۰ که یک دفعه دوستمان که با بچه های حرم کاظمین ارتباط خوبی داشت صدایم کرد و گفت: سید سریع دوربینت را بردار و برو حرم ، آنجا یکی منتظر توست که بروی و از داخل حرم هم عکس بگیری...

از خوشحالی بال در آوردم ، این یک هدیه ویژه بود برایم ، سریع خودم را به حرم رساندم و به دوست رابطمان ملحق شدم ، نیم ساعت به ما فرصت داده شده بود تا از حرم بدون ورود به اطراف ضریح عکس بگیریم و چه عیدی زیبایی بود در آن روز...

کاظمین - حرم امام موسی کاظم(ع) و امام جواد(ع)

نماز عید فطر در کاظمین

bineshan1982 — Mon, 21 Sep 2009 11:47:44 GMT

سلام

این روزها جای همه دوستان در کاظمین خالی است ، نشاطی که اینجا دارد هیچ جا نمی توان یافت، خدا امسال توفیقی داد تا نماز عید را در کاظمین بخوانیم ، به یاد همه دوستان هستیم ، امیدوارم قسمت همگی شود.

یا علی

کاظمین - حرم امام موسی کاظم(ع) و امام جواد(ع)

شبهای قدر کربلا

bineshan1982 — Wed, 16 Sep 2009 19:28:12 GMT

سلام الحمدلله هنوز در کربلا هستم ، روبروی حرم نشسته و مشغول نوشتن هستم

جای همه دوستان خالی شب های قدر اینجا صفایی خاص داشت به ویژه شب ۲۳ که اوج عشق و معنویت بود و در آستانه اذان صبح همگی دور ضریح دست به دعا برداشته و با گریه ذکر " اللهم عجل لولیک الفرج" سر داددند.

اینجا دعاگوی همه دوستان هستم

ان شاالله قسمت همگی شود.