مهدی جان شنیده بودم شما در مدینه منزلی دارید
 کوچه ها را گشتم
      زمین را بوییدم
         جای جای خاک را بوسیدم
             با اشک هایم قدری از غبارش را شستم

اما، ای امام من نیافتمت.

مدینه 
روزگاری منزل وحی بوده
             منزلگاه پیامبر اعظم
                  و دختر پاکش فاطمه(س)
                                 و نه امام معصوم
 و اینک مدینه غریب است
                ومنتظر صاحب خویش
                         و شما هنوز نیامده اید

مولای من همه دعاهایم را فراموش کردم
                                                      جز یک دعا

*للهم عجل لولیک الفرج*
     *اللهم ارزقنا توفیق شهادت فی سبیلک *
               *الهم اجعلنی من المستشهدین بین یدیه*

خدایا هر گاه به گلوی سفید رنگ و نازک خود می نگرم
می گویم: چه زیباتر می شود این گلو آنگاه که در راه تو و در برابر دیدگان مهدی(عج) بریده شود.

اما ما کجا و مولای من شما کجا
امام صادق(ع) می فرمایند : اگر در زمان مهدی(عج) می بودم خادمی اش برایم افتخار بود.
مولای من، شما کجا و من آلوده کجا
اما شما خاندان کرم هستید، و از کریم جز کرم نشاید...
 خدایا به ما توفیق شهادت در رکاب مهدی(عج) را عنایت فرما
یا کریم یارب