سلام من به مدینه
به آستان بقیعش
به حسین و حسن غریبش
سلام من به درب نیم سوخته
سلام من به بغض های افروخته
سلام من به مزار بی نشان مادر
سلام من به دستان بسته حیدر
سلام من به مدینه،به زینب و کلثومش
سلام من به علی ، به خانومش

قسم به نام ، نامی مادر
قسم به اشک چشمان حیدر
قسم به ناله های ابوتراب
قسم به کودکان بی تاب
قسم به تربت پاک احمد
قسم به دخت محمد(ص)
قسم به چشمان خونبار مهدی
قسم به سینه داغدار مهدی
قسم به غربتت مهدی
قسم به غیرتت مهدی

قسم به چشمان گریان تو
به نام تو، به اشک تو ......... قسم به فاطمه مادر تو
مهدی(عج) جان،آقای من، فدای آن چشمان خونبارت، بیا
مولای من بیا تا انتقام سیلی زهرا(س) بگیریم..............

درب خانه حضرت زهرا(س)- به فدای غربت امام زمان(عج) ، که با دیدن این درب ، داغ دلش تازه می شود

عمریست که از حضور او جاماندیم
در غربت سرد خویش تنها ماندیم
او منتظر ماست که ما برگردیم
مائیم که در غیبت کبری ماندیم.

به راستی قدری در اعمال خویش بنگریم، مدام جمعه ای می آید و می رود، اما امان از ما به اصطلاح منتظران  ............

حضرت مهدی(عج) منتظر ماست؟ یا ما منتظر ایشان؟

چه انتظار عجیبی !
تو بین منتظران هم، عزیز من چه غریبی!
عجیب تر که چه آسان نبودنت شده عادت.
چه بی خیال نشستیم، نه کوششی ، نه وفایی
فقط نشستیم و گفتیم: خدا کند که بیایی .....

ای منتقم خون حسین (ع) خدا کند که بیایی .....

کربلا- حرم امام حسین(علیه السلام) - قتلگاه امام حسین(ع)