اولین بار شش سال پیش دیدمش ، توی دوره راویان نور، بچه ها را برده بودند دانشگاه شهید بهشتی(ره) برای مقدمات دوره، نزدیک اذان صبح بود ، بیدار شدم تا وضو بگیرم، بیدار بود و کنار تانکر آب داشت وضو می گرفت، خیلی خونگرم و صمیمی با من سلام علیک کرد و این شد فتح باب دوستی ، دانشجوی دانشگاه علوم و تحقیقات بود، نورانی و با محبت، عجب نمازی خواند آن شب....

توی دوره عملی راویان خیلی با هم اخت شدیم، او هم مثل من بدجوری هوای کربلا کرده بود اما ظاهرا فعلا باید می سوختیم تا راهی می شدیم.....، هر چه می کردم از عکس می گریخت بالاخره راضی شد تا این عکس دسته جمعی را بگیرد اما اصلا اهل ژست گرفتن نبود....

شهید محمد عاشوری- نفر دوم از چپ، به راستی به کدامین افق می نگریست؟ در این مقتل شهدای چزابه

.......
آذر سال 84 بود، برای اردوی مریوان تماس گرفتم تا بیاید، گفت : به رفقا و همکارام قول دادم اگر بیام ، ایشان را هم ببرم، امسال بچه ها ماموریت دارند نامردی تنها بیام ، اما قول بده برای سال بعد یه سهمیه ویژه برای ما بگذاری کنار.......... قول دادم .

اسفندماه 84 بود ، چند وقتی که توی راهیان نور مشغول طراحی نقشه راهنمای زائرین و چند برنامه دیگر بودم ، حسابی خسته شده بودم از طرفی هم از آن همه بی مهری و اذیت ها کلافه بودم، می خواستم بی خیال ادامه کار بشم.
از در اتاق راویان آمد داخل و نقشه را جلوم روی میز دید، گفت: (( شنیدم داری برای راهیان نور یه نقشه طراحی می کنی، همین نقشه است؟))
-: بله ، ولی دیگه خسته شدم، این چند وقته خیلی اذیت شدم، می خواهم بی خیال بشم.
--:  ببین سید جان ، هر کاری خستگی و زحمت داره ولی در عوض این کار شما ، خدمتی بزرگیست به زائرین و مورد رضای خدا، پس یا علی بگو و دیگر هیچ...
آن قدر گفت تا اقناعم کرد، خستگی از تنم در رفته بود، یک پرینت از نقشه برداشت تا ایراداتش را برایم بگیرد و راهنمایی ام کند.
دوباره جانی گرفتم و کار به آخر رسید....

ماه بعد توی دوکوهه دیدمش ، آن قدر کار کرده بود و به زائرین خدمت کرده بود که گوشه ای خوابش برده بود، چقدر چهره اش معصوم و دوست داشتنی بود..
 
فروردین 86 بود ، توی میدان انقلاب دیدمش ، همراه همسرش بود، از دور سلامی و لبخندی رد و بدل شد و گفت:  (( سید اردوی غرب چی شد؟))
گفتم : (( محمد جان داریم ماه بعد می رویم ، خبرت می کنم))

رفته بودم نمایشگاه کتاب، سر نماز مغرب محمد شاعری نشست جلوم، بعد از نماز رو به من کرد:
--: سید محمد عاشوری را می شناختی؟
-: بله چطور؟
-- : مهدی ، زنگ زد و گفت ، محمد عاشوری امروز شهید شد؟
آسمان لحظه ای در برابر دیدگانم تار شد، و اشک مهمان چشمهایم شد و تمامی خاطرات پنج ساله از برابر چشمانم عبور کردند....
 اردوی بعدی مریوان خودم هم نرفتم ، آخر به قولم وفا نکرده بودم

وصیت نامه شهید محمد عاشوری

شهید محمد عاشوری- به راستی که شهدا در قهقهه مستانه شان و شادی وصالشان عند ربه یرزقون هستند

وقتي در دور جديد از تاييد کتاب ها، برخي کتاب هاي فاسد مجوز چاپ گرفتند، دوباره انگشت به دهان ماندم که اين آقاي صفارهرندي بالاخره تا کي مي خواهد به اين وا دادن هايش ادامه بدهد.
کي مي خواهد اداي دين به انقلاب بکند؟
کي مي خواهد وزارت ارشاد را که روزي به وزارت افساد تبديل شد را به حالت اولش برگرداند؟
آيا صفار در آن جلسه هيئت دولت با رهبر معظم انقلاب نشنيد، که فرمودند: (( از فرهنگ رفع مظلوميت کنيد))؟
وقتي کتابهايي همچون " دلبرکان غمگين من" که يک کتاب کاملا ضداخلاقي است يا کتاب"کيمياگر2" -که به موضوع زندگي يک زن خياباني مي پردازد و درآن به ترويج فساد پرداخته شده- مجوز مي گيرد، آقاي صفار نمي داند محتواي اينها چيست؟
آيا صفار حاضر است دست دختر يا همسرش را بگيرد و به سينما ببرد و با هم – کلاغ پر، نقاب، دایره زنگی و... – نگاه کنند؟

به راستی چرا در سینمای صفار هرندی از فیلم مزخرف سنتوری به خاطر بهترین بازیگری تجلیل می شود؟

آقای صفارهرندی - تا کی باید شعارهای انقلاب و اصول اسلامی را زیر پا بگذارید؟

آيا آقاي صفار حاضر است براي فرزندانش کتاب هاي تازه مجوز گرفته فوق را بخواند؟
.....
گوشي را برداشتم و به يکي از مشاورين جوان وزارت مذکور زنگ زدم، براي بار چندم با شوخي و جدي حرفها را برايش تکرار کردم ، جوابش اين بود(( اين تيم مميزي مال دوره قبلي هستند مال زمان خاتمي، اتفاقا آقاي صفار مي خواهد عوضشان کند))
هيچ نگفتم، گوشي را گذاشتم  و ديگر هيچ
راستي اگر فردا ، عمر آقاي صفار به پايان برسد ، به خدا چه خواهد گفت؟

مگر امام نفرموده بود: (( مبارزه با فساد می کنیم، فحشاء را قطع می کنیم ، مطبوعات را اصلاح می کنیم، رادیو را اصلاح می کنیم، تلویزیون را اصلاح می کنیم، سینماها را اصلاح می کنیم. تمام اینها به فرم اسلام باید باشد
تبلیغات ، تبلیغات اسلامی ست . وزارتخانه ها، وزارتخانه های اسلامی، احکام ؛ احکام اسلامی.))

حالا چرا کسانی مثل صفار که دم از امام و انقلاب می زنند ، اهداف و پیام های امام و اسلام را فراموش کرده اند؟

به راستی تا به کی حرف های امام خمینی(ره) زیر پا خواهند ماند؟

عمریست که از حضور او جاماندیم
در غربت سرد خویش تنها ماندیم
او منتظر ماست که ما برگردیم
مائیم که در غیبت کبری ماندیم.

به راستی قدری در اعمال خویش بنگریم، مدام جمعه ای می آید و می رود، اما امان از ما به اصطلاح منتظران  ............

حضرت مهدی(عج) منتظر ماست؟ یا ما منتظر ایشان؟

مانده ام با غم هجران نگارم چه کنم؟
عمر بگذشت و ندیدم رخ یارم چه کنم؟

چشم آلوده کجا ، دیدن دلدار کجا؟
چشم دیدار رخ دوست ندارم چه کنم؟

هر جمعه که می شود دل هایمان برای ظهور مولایمان بیشتر می تپند ، و مدام دم از منتظر ایشان بودن و شیعه بودن می زنیم، اما آیا به راستی ما خود منتظر ایشان هستیم؟
چقدر در برابر ظلم هایی که در اطرافمان صورت می گیرند واکنش می دهیم و چقدر سعی در جلوگیری از فساد می کنیم؟
امر به معروف و نهی از منکر چقدر در زندگی ما جای دارد؟
اصلا نه ، خودمان چقدر بر ترک گناه مصمم هستیم؟

قدری فکر کنیم، منتظر ما هستیم یا آن مردانی که مردانه برای احیای عدالت مبارزه کردند و شهید و مفقود شدند؟ مردانی چون حسین قجه ای ،که تا آخرین قطره خونش برای احیای اسلام جنگید و شیرمردی چون حاج احمد متوسلیان.... که از شنیدن نامش لرزه بر اندام کفار و منافقین می افتاد.... مردی که برای آزادی قدس از چنگال گرگهای صهیون رفت و هنوز از پس 26 سال برنگشته است.
خدا کند که بیاید؟

منتظر امام زمان(عج) ما هستیم یا مردانی همچون حاج احمد متوسلیان

مدتی است که متاسفانه چهره فرهنگی وطن عزیزمان کاملا به سمت ضداسلامی شدن پیش می رود، وضع اسفبار سینما و تلویزیون و دانشگاه و… همه و همه گواه این مطلب هستند.اما پیش از هر چیز بازخوانی فرمایشات رهبر کبیر انقلاب از همه چیز گویاتر و ضروری تر است.

سخنرانی پخش نشده امام خمینی(ره) پیرامون مباحث فرهنگی
..... این قدر ضعیف النفس نباشید، آنهایی که فرم غربی را بر فرم الهی ترجیح می دهند، اینها از اسلام اطلاع ندارند.
آنهایی که می گویند: نمی شود اسلام را در این زمان پیاده کرد.
برای این که اسلام را نشناخته اند، نمی فهمند چه می گویند، ما مبارزه با فساد را ، با دیره امر به معروف را و نهی از منکر که یک وزارتخانه مستقل بدون پیوستگی به دولت . و یک چنین وزارتخانه ای که تاسیس خواهد شد ان شاءالله
 مبارزه با فساد می کنیم، فحشاء را قطع می کنیم ، مطبوعات را اصلاح می کنیم، رادیو را اصلاح می کنیم، تلویزیون را اصلاح می کنیم، سینماها را اصلاح می کنیم. تمام اینها به فرم اسلام باید باشد
تبلیغات ، تبلیغات اسلامی ست . وزارتخانه ها، وزارتخانه های اسلامی، احکام ؛ احکام اسلامی.
حدود اسلام را جاری می کنیم
خوف از این که غرب نمی پسندد نمی کنیم، غرب ما را خوار کرد، غرب روحیات ما را از بین برد، ما را غرب زده کردند.
ما این غرب زذگی را می زداییم، تمام آثار غرب را  ( تمام آثار فاسده)  ، تمام اخلاق فاسده غربی را ، تمام نغمات باطله غربی را خواهیم زدایید….

حضرت امام خمینی(ره) مدافع فرهنگ اسلامی و مخالف سرسخت فرهنگ فاسد غربی

برای دریافت صوت بر روی اینجا کلیک بفرمایید

حال باید قدری با این متولیان بی فرهنگ ،فرهنگ صحبت کرد، اما چگونه؟

چه انتظار عجیبی !
تو بین منتظران هم، عزیز من چه غریبی!
عجیب تر که چه آسان نبودنت شده عادت.
چه بی خیال نشستیم، نه کوششی ، نه وفایی
فقط نشستیم و گفتیم: خدا کند که بیایی .....

ای منتقم خون حسین (ع) خدا کند که بیایی .....

قطعا تنها راه نجات عراق از این همه فلاکت احیای پیام اسلام خواهی پیامبر اعظم(ص) و فریاد مبارزه خمینی کبیر(ره) می باشد.

بیش از 5 سال است که مردم عراق ذلیلانه در زیر یوق امریکایی ها زندگی می کنند و یک روز در این کشور مسلمان و پر از شیعه گاه حرمین ائمه را منفجر می کنند ، گاه شهرها را بمباران می کنند و گاهی هم زندان هایی مثل ابوغریب را می سازند ، اما....
اما دریغ از یک حکم جهاد و یک مبارزه ساماندهی شده و یک حرکت جاندار در راه مبارزه با استکبار
چند وقتی است که دوباره عراق در مصیبتی عظیم گرفتار شده است و متاسفانه اینها در پی توافقات برخی رهبران سیاسی و مذهبی به اصطلاح شیعه با امریکایی ها بوده است
وقتی شیخ عبدالعزیز حکیم .... خودفروش با بوش دیدار و دست می دهد و یا با سران وهابیت تبادل قدرت می کند چه انتظاری باید داشت

عبدالعزیز حکیم خائن و جرج بوش ملعون دست در دست هم

به بهانه سالگرد شهادت برادر عزیز همه بچه های راوی

علیرضا همیشه ناراحت بود که بچه ها در جاده اهواز- خرمشهر که محل اصلی عملیات بیت المقدس و حماسه گردان سلمان و شهادت حسین قجه ای بوده است؛ می خوابند.

توی اردوی عملی دوره سوم که بودیم ، وقتی داشتیم از همان جاده می گذشتیم، همه را بیدار کرد و حماسه گردان سلمان و حسین قجه ای را برایمان روایت کرد.

.....................
وقتی که توی دوکوهه  او به همراه محمد گودرزی سوار ماشین شدند و عازم خرمشهر شدند، سوار یک تاکسی شدم و اول آمدم اهواز و بعد آبادان و سپس به خرمشهر رسیدم.
توی مقر به یکباره جواد تاجیک به طور وحشتناکی ، خبر تصادف رستمی را به من داد،..........
 فردا صبح از خرمشهر راهی اهواز شدم، وقتی کنار جاده ماشینشان را دیدم که چگونه در کنار جاده اهواز خرمشهر افتاده، حماسه ای دیگر از این جاده در ذهنم نقش بست.
حماسه مرد خستگی ناپذیر راویان " شهید علیرضا رستمی"

شهید" علیرضا رستمی" راوی خستگی ناپذیر که در جاده اهواز- خرمشهر آسمانی شد

شهید علیرضا رستمی

به راستی که شهداء در خنده های زیبایشان و قهقهه مستانه شان در کنار خدای خود روزی می خورند 

حماسه گردان سلمان چه بود؟
گردان سلمان از ظهر روز اول عملیات بیت المقدس ( 10 اردیبهشت 61)  وظیفه پدافند در منتها‌الیه سمت چپ مواضع تیپ 27 در حاشیه جاده‌اهواز ـ خرمشهر را به عهده گرفته بود و بارها با پاتك‌های واحدها زرهی دشمن دست و پنجه نرم كرده بود. فرمانده این گردان،‌سردار شهید حسین قجه‌ای دوشادوش رزمندگان بسیجی تحت امرش جنگیده بود، به جای هر آر.پی.جی‌‌زن شهید، قبضه موشك‌انداز را بر سر دوش گرفته‌،‌تانك می‌زد،‌پشت تیربار گرینوف قرار می‌گرفت وشلیك می‌كرد و 4 شبانه‌روز بود كه یك روند و بدون آنكه حتی دقیقه‌ای خفته باشد،‌جنگیده بود.
  نهایتاً موفق شد در صبح روز 15 اردیبهشت از دو سمت چپ و راست جاده اهواز ‌ـ خرمشهر گردان سلمان را در محاصره‌گازانبری واحدها تانك و پیاده خود قرار دهد.
  ساعتی بعد محمدرضا موحددانش معاون گردان سلمان (برادر كوچك‌تر علی موحددانش فرمانده گردان حبیب مظاهر) به شهادت رسید و بار مسؤولیت اداره گردان در عملیات یكسره بر دوش حسین قجه‌ای قرار گرفت.
  مشكلات حاج احمد جهت رهایی گردان سلمان از حلقه محاصره یكی و دو تا نبودند. به علت نزدیك بیش از حد گردان سلمان و دو تیپ محاصره كننده‌عراقی،‌حاج احمد نمی‌توانست برای رزم‌آوران این گردان درخواست آتش توپخنه كند. حاج احمد از آن بیم داشت كه مبادا ناخواسته نیروهای گردان سلمان نیز، زیر آتش خودی قرار گیرند. در عوض، توپخانه دشمن ابداً پروایی از این كار نداشت و چتر انبوهی از آتش سنگین توپخانه، كاتیوشا و خمپاره‌های خود را بر سر بسیجیان گردان سلمان بسته بود. حسن قجه‌ای و رزمندگان تحت امر او، از ساعت 30/7 تا حوالی 30/10 دقیقه‌بامداد، در یك چنین وضعیت دشواری در حلقه‌گازانبری محاصره دشمن دوام آورده بودند.
  كار، آن چنان دشوار شد كه حاج احمد پس از مشورت با حاج همت تصمیم گرفت با توجه به احتمال در مخاطره افتادن سرنوشت كل عملیات، گردان تازه‌نفس دیگری را جهت شكستن محاصره دشمن، به غرب كارون اعزام كند. منتها قبل از اقدام به چنین كاری، قرار شد تا به هر طریق مقدور،‌نیروهای گردان سلمان فارسی از جاده عقب‌نشینی كنند.
  هم از این رو، حاج احمد مسؤولیت اجرای عقب نشینی گردان سلمان را حاج همت واگذار كرد.
  «… حاج همت بلافاصله پای بی‌سیم روی چانل گردان سلمان رفت. تماس پشت تماس بود و اصرا بی‌وقفه همت كه به رمز می‌گفت:‌حسین جان!… باید برگردی عقب. از آن طرف خط،‌صدای حسین قجه‌ای را می‌شنید كه می‌گفت: من اگر توان شكستن خط محاصره پشت سرم را داشته باشم، چرا برگردم عقب؟ خب، خط جلو را می‌شكنم و می‌روم خرمشهر! حاج همت گفت:‌انگار دستور مفهوم نشده؟… به تو می‌گویم باید برگردی عقب!…
  حسن قجه‌ای گفت: حاجی! من دیگر هیچ كس را جز خدا ندارم! شما كه می‌گویید به عقب برگرد، بهتر است دانید من نه قادرم به عقب بیایم،‌نه می‌توانم به جلو بروم؛ اما به یاری خدا مقاومت می‌كنم. نمی‌گذارم عراقی‌ها حلقه محاصره را از این كه هست تنگ‌تر كنند. داغ اسیر گرفتن‌مان را به دلشان می‌گذاریم.»
  همین سخنان تكان‌دهنده‌فرمانده گردان سلمان موجب گشت كه حاج همت پس از هماهنگ با حاج احمد، به همراه دو بی‌سیم‌چی خود و حاج محمود نیكومنظر مسؤول تداركات تیپ،‌راهی خط مقدم نبرد شود. به دستور حاج احمد، حاج محمود نیكومنظر مخصوصاً همراه حاج همت به غرب كارون رفت، تا ضمن یادگرفتن راه كار، در صورت امكان بتواند نیروهای شهید و زخمی «گردان سلمان» را به عقب منتقل كند.
  حاج ابراهیم همت و همراهان او به خط آتش زدند،‌حلقه محاصره‌دشمن را به نحوی معجزه‌آسا پشت سر نهاده و به مواضع «گردان سلمان» رسیدند. تازه با نفوذ به داخل گازانبر دشمن بود كه حاج همت متوجه علت اصرار حسن قجه‌ای بر عدم عقب‌نشینی شد. تعداد نیروهای قادر به رزم گردان سلمان، به چیزی حدود سی ـ چهل نفر رسده بود. مابقی نیروهای گردان همگی شهید و یا مجروح شده بودند. 90 درصد زخمی‌ها نیز،‌جراحت‌های مهلكی داشتند.
  «… حاج همت رفت سروقت حسین قجه‌ای… زیر آن آتش سنگین همت رو به حسین داد می‌زد: باید هر شده،‌ولو سینه‌خیز، برگردی عقب برادر من! حسین هم می‌گفت:‌اصلاً حاج آقا شما بی‌خود اینجا آمدید. چرا جانتان را به خطر انداختید؟ اگر كسی باید به عقب برگردد، آن شما هستید، نه من! حاج همت این بار كمی نرم‌تر شد. دست گذاشت روی رگ خواب حسین و گفت:‌حسین جان تو كه ولایت امام را قبول داری. هر چه باشد،‌بنده روی اصل لسله مراتب ولایی هم كه شده،‌مسؤول تو هستم و باید هر دستوری را كه می‌دهم، اطاعت كنی. همانطور كه حاج احمد هم هر دستوری را كه به من بدهد، بابت ولایتی كه بر من دارد، شرعاً مكلفم انجامش بدهم.
  حسین حرف‌های حاجی را با گوش عقل شنید و با زبان دل جواب داد. با یك بعضی توی صدایش به همت گفت: حاج‌آقا! این درست كه شما به بنده ولایت دارید، ‌فرمانده من هستید، ولی آخر مگر خود شماها مرا مسؤول بچه‌های این گردان نكرید؟
  گردانی را كه بچه‌های آن شهید و مجروح این‌جا به خاك افتاده‌اند، چطور ول كنم و برگردم عقب؟ اینها بچه‌های من هستند،‌رفیق‌های منند. من هم در مقابل اینها مسؤولم. می‌خواهم با همین بچه‌ها باشم. یا من هم شهید می‌شوم، یا به یاری خدا آن‌قدر مقاومت می‌كنیم تا با شكستن حلقه محاصره، همه‌جگر گوشه‌هایم را، تا آخرین نفر به عقب بیاورم!…
  حاج همت باز خواست چیزی بگوید كه حسین حرف او را قطع كرد و گفت:‌حاجی! بگذار حرف آخرم را بزنم. من و این بچه‌ها،‌دیشب هم‌قسم شدیم خودمان را به «خرمشهر» برسانیم. برای ما عقب‌نشینی هیچ مفهومی ندارد!… همت دیگر حرفی برای گفتن به حسین نداشت…».
  با مراجعت حاج همت و ارائه گزارش وضعیت فوق‌العاده وخیم رزمندگان گردان سلمان، حاج محمود شهبازی، فرمانده محور عملیاتی سلمان دستور داد بلافاصله دو گردان جهت شكستن حلقه محاصره نیروهای گردان سلمان فارسی وارد عمل كند. شهبازی نیز این مأموریت را به اسماعیل قهرمانی و اكبر حاجی‌پور، فرماندهان گردان‌های انصار و عمار محول كرد.
  ا آن لحظه،‌حسین قجه‌ای و معدود نیروهای قادر به رزم او توانسته بودند به مقاومت مؤمنانه و نابرابر خویش در مقابل یورش‌های پی‌درپی دو تیپ دشمن ادامه دهند. باور كردنی نبود. شاگرد تیزهوش مكتب رزمی حاج احمد در نبردهای «مریوان» و فرمانده ریزنقش و خجالتی گردان سلمان فارسی، به همراه جمعی بسجی كم ساز و برگ، اینك وارد هفتاد و سومین ساعت مقاومت عاشورایی خویش می‌شد. ساعت‌ها پایداری در زیر آتش توپخانه و بمباران‌های هوایی میگ‌ها و هلی‌كوپترهای توپ‌دار، دفع پاتك‌های پیاپی دشمن،‌آن هم در شرایطی كه تانك‌های مدرن «تی ـ 72» ارتش عراق، بسیجیان گردان سلمان را تك به تك، آماج آتش تیر مستقیم خویش ساخته بودند. اكنون بر دوست و دشمن معنای نظریه بدیع حاج احمد؛ در «فعال كردن جوهره‌بسیجی»، آشكار گشته بود.
  حاج احمد كه طاقت ماندن در قرارگاه را نداشت، دیگربار روانه خط مقدم شد.
  پس از حضور در خط، حاج احمد پیش از هر اقدامی، ابتدا بر آن شد تا گره از كار فروبسته گردان سلمان بگشاید. هم از رو، فرماندهی عملیات نیروهای دو گردان انصار و عمار را شخصاً‌به عهده گرفت. سرانجام در پی چهار ساعت درگیری شدید، رزم‌آوران این گردان‌ها حوالی ساعت 17 بعدازظهر روز پانزدهم اردیبهشت توانستند حلقه محاصره دشمن را بشكنند و خود را به مواضع گردن سلمان برسانند.
  «… وقتی بالای سر بچه‌های سلمان رسیدیم، دیدیم حتی یك نفر از آنها سالم نمانده. خود حسین قجه‌ای هم در آن آخرین دقایق قبل از شكسته شدن حلقه محاصره، مظلومانه شهید شده بود. زیر آن آفتاب سوزان، اجساد بی‌جان شهدا و پیكرهای بی‌رمق مجروحان گردان سلمان،‌دور تا دور جسد خونین حسین، روی زمین مقتل افتاده بودند…
  بعد از شهادت محسن وزوایی، شهید شدن حسین دومین داغ بزرگی بود كه در جریان حمله الی‌بیت‌المقدس بر دل حاج احمد نشست اما این مرد، این جوانمرد، با آن كه جگرش می‌سوخت، خم به ابرو نیاورد.»
  حسین قجه‌ای و همرزمان دریادل او در گردان سلمان، با پایداری حماسی خویش، پیروزمندانه به شهادت رسیدند؛ چرا كه دشمن، علی‌رغم آن همه پاتك پی‌درپی نتوانست حلقه محاصره را بر گرد رزمندگان گردان سلمان تنگ‌تر كند. اگر چنین می‌شد، علاوه بر اسارت شهید‌قجه‌ای و باقی مانده نیروهای گردان سلمان، سر پل آزاد شده‌ای هم كه در كرانه غربی رود كارون به تصرف سپاه اسلام درآمده بود، در معرض خط قطعی قرار می‌گرفت و در چنین صورتی، شاید سرنوشت كل عملیات «الی بیت‌المقدس» و آزادسازی «خرمشهر»، هر چند در كوتاه مدت، به گونه‌ای دیگر رقم می‌خورد. از دیگر بركات این مقاومت حسین‌وار، تأثیر شگرفی بود كه این واقعه بر روحیه رزمندگان تیپ 27 محمد رسول‌الله صَلَّی‌الله عَلَیه وَ اله وَ سَلَّم بر جای نهاد.
  «… پایداری و شهادت مظلومانه حسین و بچه‌های او، نیروهای ما را در آن روز به سختی تكان داد… هر كس كه از ماجرای گردان سلمان باخبر می‌شد، برای جنگیدنی مثل شهید قجه‌ای بیشتر تحریص و ترغیب می‌شد.»

شهید حسین قجه ای ، فرمانده دلاور گردان سلمان

یادش به خیر حضرت امام(ره) وقتی سلمان رشدی ملعون به پیامبر اعظم(ص) اهانت کرد؛ بدون هیچ تعللی حکم اعدام سلمان رشدی ملعون را اعلام کرد و با این کار وحشتی بر قلوب شیاطین انداخت.......
اما امان از بی غیرتی.............
یک روز کمال خرازی رفت انگلستان و به انگلیسی ها قول داد که ایران هرگز با سلمان رشدی کاری نخواهد داشت و تمامی اطلاعات موجود پیرامون شهید ابراهیم عطایی ، دانشجوی فلسفه دانشگاه تهران که داوطلبانه عازم این عملیات زیبا شده بود کتمان شد و امروز متاسفانه خیلی ها اصلا نمی دانند که چنین کسی هم از ایران عازم این عملیات شده بود...
........
در زندان ابوغریب بدترین جنایات توسط انگلیسی ها و امریکایی ها ملعون بر روی زنان و مردان شیعه و مسلمان عراق صورت گرفت اما هیچ کس هیچ نکرد، بلکه یک مرجع تقلید عراقی برای مداوای مرض قلبی اش از بین این همه کشور انگلستان را برگزید.
.....
آبان ماه سال 1384 روزنامه ها و سایت های دانمارکی ، نقاشی ها و تصاویر موهنی از پیامبر(ص) چاپ کردند ، اما نه سفارتشان در ایران تعطیل شد و نه از طرف مسلمانان برخورد به دردبخوری صورت گرفت، بعد از 4 ماه یعنی اسفند 1384 چند تحصن دانشجویی صورت گرفت و بس.
.....
در ابتدای سال 1385 رهبر عزیزمان این سال را به نام پیامبر اعظم(ص) نامیدند .... اما ........ در اواخر این سال بود که در آزمون آموزش و پرورش معلمان در همین کشور اسلامی خودمان موهن ترین سوال پیرامون پیامبر عزیزمان مطرح شد  ... ولی باز هم امان از بی غیرتی و هیچ برخوردی با این افراد صورت نگرفت.
........
در دانشگاه امیرکبیر بدترین اهانت ها پیرامون ائمه و اسلام و پیامبر(ص) چاپ شد و بعد منکر شدند و حداکثر کار این بود که عده ای دستگیر شدند ولی چندی پیش با غروری فاتحانه آزاد شده و حتی در دانشگاه شیرینی هم پخش کردند.
....
چندی پیش کاریکاتورهای دانمارکی مجددا چاپ شدند.
...
در انگلستان ملکه ملعونه انگلیس به سلمان رشدی ملعون نشان شوالیه داد و در همان زمان در ایران در سفارت منحوسشان جشن گرفته شد و عده ای از بی هنران کشورمان نیز در آن شرکت کردند و مامور بی غیرت و بی دین ما (سرهنگ محمودی) به تبع از عمر ملعون سیلی بر گوش خواهر بسیجی معترض ما زد
....
چندی پیش یک مرجع تقلید درگذشت ، اما در وصیت نامه اش از لندن به عنوان وطن دوم همه ملتها یادکرد و بر خود افتخار دانست که در لندن دروازه تمدن یک حوزه علمیه راه انداخته است.- حالا بماند که ایشان در همان مهد استعمار جان سپرده بودند.-
....
یک فیلم ضد شیعه هم چندی پیش در کویت ساخته شد.
...
حالا چند وقتی است که یک هلندی بی دین به اسلام اهانت کرده است، خوب حالا چه خواهیم کرد، آیا سفارتی تعطیل می شود ، آیا مشتی یا سیلی حواله این ملعون خواهد شد ، آیا حکمی صادر خواهد شد ...
نه فردا دانشجوها یک تحصن نمادین و سمبلیک جلوی سفارت هلند دارند، که زیرنظر ماموران نیروی انتظامی کنترل خواهد شد که از حد دیپلماتیک فراتر نرود.
....

یک کلام بی غیرت شده ایم و آرمان های اسلام و انقلاب را فراموش کرده ایم، آری آیه های
(( و اعدوا لهم ما استطعتم من قوه..)) و (( و قاتلوهم حتی لا تکون فتنه..)) و ... و حکم اعدام سلمان رشدی را
به راستی فردا چه جوابی برای خدا و پیامبر(ص) و... و خمینی کبیر و... خواهیم داشت؟

حضرت امام خمینی(ره) در یک اقدام زیبا و انقلابی- در حالی که عده ای شعار مصلحت و جهانی شدن را می دادند- حکم ارتداد و قتل سلمان رشدی را صادر کرد؟

به راستی اگر این شیطان نابود می شد، چه کسی جرات داشت به پیامبر)ص( توهین کند. اگر چه او مرده متحرکی بیش نیست و همان پیام امام(ره)  او را به درک پیوند داده است

بسمه تعالی
چند وقتی نبودم، توفیقی بود تا ایامی را در خدمت زائران شهداء باشیم، سال نو شده اما باز هم مولای ما نیامد، زمین زنده شده ولی دل های ما هنوز مرده است.
بیا ای مهدی جان و دل های ما را زنده کن؛ خوشا آنانی که شما را زیارت کرده و برایتان جان دادند
قطعه ای از آخرین نامه یک شهید دانشجو -1-  به مادرش:

مادر عزيزم ؛ در اولين شبي كه آمدم حضرت صاحب الزمان «عج» را در خواب ديدم .
 من در حالت بي حسي بودم شخصي از من پرسيد :« اين آقا كيست؟ و آيا ايشان نيز به جبهه مي آيد؟ »
 ولي من محو جمال آقا شده بودم.

-----------------------------
1- شهید محمد رضا دانیالی بروجردی، دانشجوی ممتاز رشته ریاضی، دانشگاه شهید بهشتی لرستان؛ که در عملیات کربلای 2 در حاج عمران به شهادت رسید. و جسم و روح را یکجا تقدیم محبوب کرد.